Μαντινάδες από Σπαντιδάκη Δέσποινα

Χρόνε που θα καταληθείς
κι εσύ σαν και τον άλλο,
να'χε μπορώ απάνω σου
τσοι πόνους μου να βάλω

Σπαντιδάκη Δέσποινα Βάσανα

Με τα παιδιά τση θλίψης μου
που δάκρυα τα λένε,
σβήνω τση απουσίας σου
τσι φλόγες που με καίνε

Σπαντιδάκη Δέσποινα Χωρισμός

Να'χα ταλέντο ζωγραφιάς
να μοιάζω του Πικάσσο,
του εγγονού σου τη ζωή
πολύχρωμη να σάσω.

Σπαντιδάκη Δέσποινα Ευχές

Ζηλεύω εκείνο το δεντρό
που στο γκρεμό φυτρώνει,
που μόνο αέρας γή πουλί
μπορεί και του σιμώνει.

Σπαντιδάκη Δέσποινα Γνωμικές

Κάψε στη φλόγα τση φωθιάς
τα ρούχα του καημού σου
και μ'άσπρα να τηνε πενθείς
τη νιότη του παιδιού σου

Σπαντιδάκη Δέσποινα Θάνατος

Να'μουνε ξωμονάστηρο
η στράτα να σε βγάλει,
ένα κερί τσ'αγάπης σου
ν'άψεις στο μανουάλι.

Σπαντιδάκη Δέσποινα Αγάπη

Σε μια σπηλιά σαν ασκητής
τη ζήση θα περάσω
κι ίσως αφού σε λάτρεψα
κάποια στιγμή ν'αγιάσω.

Σπαντιδάκη Δέσποινα Αγάπη

Γέλα μα μένα ο πλούτος μου
είναι η χαρά σου μόνο
κι ας τηνε παίρνεις μπόλικη
απ’ το δικό μου πόνο

Σπαντιδάκη Δέσποινα Διάφορες

Ακόμα και να ‘ρθείς πληγή
εγω θα σε κρατήσω
θα κλείσω όλες τσοι παλιές
και σε ανοιχτή θ’ αφήσω

Σπαντιδάκη Δέσποινα Βάσανα

Σε μιαν αόρατη φωθιά
καίγομαι κι αργολειώνω
και θα πομείνω να με δεις
με το κουφάρι μόνο

Σπαντιδάκη Δέσποινα Βάσανα
Μαντινάδες 1-10 από 17
Σελίδα: