Μαντινάδες από Δοκιανάκης Εμμανουήλ

Τσ' αγάπης μας τα ερείπια
θωρώ στα όνειρά μου
κι είναι βαρύς ο στεναγμός
που βγαίνει απ' την καρδιά μου.

Δοκιανάκης Εμμανουήλ Σεβντάς

Μοίρα κι αν-ε με πλήγωσες
κι αν μου 'δωσες κατάρες
εμένα δε με σταίνουνε
ανεμικές κι αντάρες.

Δοκιανάκης Εμμανουήλ Μοίρα

Σαν το φεγγάρι φωτεινό
είναι το πρόσωπό σου
κι από τον ήλιο πιο λαμπρό
ειν΄ το χαμόγελό σου.

Δοκιανάκης Εμμανουήλ Αγάπη

Σαν πάει η ώρα δώδεκα
και βγαίνει το φεγγάρι
έρχεται η εικόνα σου στο νου
τσ' αυγής μαργαριτάρι.

Δοκιανάκης Εμμανουήλ Αγάπη

Κι αν με χτυπούν οι ανεμικές
τα βάσανα κι οι μπόρες
θα σου συμπαραστέκομαι
στσι δύσκολές σου ώρες.

Δοκιανάκης Εμμανουήλ Αγάπη
Μαντινάδες 1-5 από 22
Σελίδα: