Μαντινάδες Ξενιτιάς

Είπεν ο φίλος μου ο Αδάμ
γι' αγάπη να μιλώ τσι ξένης
μα δεν εκάτεχε κι αυτός,
εδώ' ναι όλοι αποθαμένοι.

Κρητικάκης Ελευθέριος Ξενιτιά

Παππού δεν είχα για μυαλό
γιαγιά γι' αγάπης λόγια,
τον πλούτο έψαχνα εδώ
στης γης τα καταγώγια.

Κρητικάκης Ελευθέριος Ξενιτιά

Τα χρώματα τσι θάλασσας
τσ' αγάπες εμείς που ζούμε,
έφερα δω στη γκρίζα γη
να νιώσουν να χαρούνε.

Κρητικάκης Ελευθέριος Ξενιτιά

Ελα να δεις γιατί έφυγα
φόβο κι ελπίδα είχα,
παράτησα το πέλαγο
και πράμα εδώ δε βρήκα.

Κρητικάκης Ελευθέριος Ξενιτιά

Τα μάτια τσι ξένης νόμιζα
αξίζανε και σπίτι
μα τα δικά μου αξίζανε
γιατ' ήταν απ' την Κρήτη

Κρητικάκης Ελευθέριος Ξενιτιά
Μαντινάδες 101-105 από 105
Σελίδα: