Μαντινάδες του/της Χρήστος Καμηλάκης Μαντινάδες 1-9 από 33

Σαν είναι ο άνθρωπος κακός...

Σαν είναι ο άνθρωπος κακός
και θέλει να παλεύει
πάντα θα βρίσκει αφορμή
τσ'ανθρώπους να παιδεύει

Τη μέρα που σε γνώρισα...

Τη μέρα που σε γνώρισα
έγινε η νύχτα μέρα
κι ανθίσανε τα λούλουδα
γλυκιά μου περιστέρα

Όσο καλά και να περνάς...

Όσο καλά και να περνάς
περνώ εγώ καλλιά σου
και ζω πολύ καλύτερα
που είμαι μακρυά σου

Μόνος σαν μείνει ο άνθρωπος...

Μόνος σαν μείνει ο άνθρωπος
εις στη ζωή ετούτη
μπορεί να έρθει μια φιλιά
να τον γεμίσει πλούτη

Μία ματιά στον ουρανό...

Μία ματιά στον ουρανό
ρίχνω και εσένα βλέπω
και λάμπεις όσο λάμπουνε
τα μάτια των αγγέλω

Στην αγκαλιά σου βρίχνω τα...

Στην αγκαλιά σου βρίχνω τα
τα λίγα αυτά που θέλω
γιατί δεν συνηθίζονται
άγγελε των αγγέλω

Πολλές φορές επιτηδες...

Πολλές φορές επιτηδες
γελά για να της λέω
αιτία πως το γέλιο της
είναι που αναπνέω

Όλοι οι τόποι να ενωθούν...

Όλοι οι τόποι να ενωθούν
απάνω στον πλανήτη
κανείς δεν θα χει τσ'ομορφιές
που'χεις παντέρμη Κρήτη

Μελαχρινή μου κοπελιά...

Μελαχρινή μου κοπελιά
ίντα 'ναι η ομορφιά σου
που σαν τον ήλιο φαίνεσαι
εις στο περπάτημα σου

Σελίδα: