Μαντινάδες του/της Σταυρακάκης Γιώργης (Μιχαλόμπας) Μαντινάδες 1-9 από 13

Του χωρισμού σου η συνεφιά...

Του χωρισμού σου η συνεφιά
με τ'ουρανού δε μοιάζει,
γιατί σκεπάζει τση καρδιάς
τον τόπο κι όντε λιάζει

Χίλιους να βάλεις στη καρδιά...

Χίλιους να βάλεις στη καρδιά,
να μ' έχεις σε μιαν άκρη,
οντέ θα σε πληγώνουνε
να βγάνω εγώ το δάκρυ.

Ήλιε που βγαίνεις γελαστός...

Ήλιε που βγαίνεις γελαστός
στου κόσμου το περβόλι
και λιάζεις μα δε λιάζουνται
και δε ζεσταίνουντ` όλοι.

Δε μου κλουθά η σκέψη μου
δε μ'ωφελούν τα ξένα,
εγώ πηγαίνω αλάργο σου
κι αυτή 'ναι με τα σένα

Ότι κι αν βάλεις πάει σου
μα οντέ θα βάλεις τ'άσπρα,
τάξε πως είσαι γιασεμί
σε μαρμαρένια γλάστρα

Φωθιά 'σαι με τα κόκκινα
και με τα μαύρα λάβα,
με τ'άσπρα σαν αμυγδαλιά
θάλασσα με τα μπλάβα

Μια κοιμηθιά 'καμ' ο καημός...

Μια κοιμηθιά 'καμ' ο καημός
στο πληγωμένο σώμα,
γι αυτό δεν έκαμ' η χαρά
μια ξωμονήν ακόμα

Φεύγεις μου αέρα δροσερέ
μα όπου σταθώ δε λιάζει,
γιατί δεντρί τη σκέψη σου
θα ν-έχω ν'ασκιανιάζει.

Η φύση ταπεινώνεται βιόλα...

Η φύση ταπεινώνεται βιόλα
στην ομορφιά σου
σκέψου πως θα αισθάνεται
ο κηπουρός μπροστά σου

Σελίδα: