Μαντινάδες του/της Δημήτρης Κρητικός Μαντινάδες 1-10 από 45

Συννεφιασμενε μου ουρανε...

Συννεφιασμενε μου ουρανε
κι εσυ καημο θα ν'εχεις
κι ειναι οι βροντες σου στεναγμοι,
το δακρυ σου οντε βρεχεις

Δε τα μαζωνω τα φτερα...

Δε τα μαζωνω τα φτερα
οσοι καημοί κι ρθουνε
μας μες στη χιονοθύελλα
οι αετοι πετουνε

Οσα πολλα χτυπηματα...

Οσα πολλα χτυπηματα
η μοιρα κι αν μου στελνει
ποτέ την περηφάνια μου
απου'χω δεν την παιρνει

Κρητη μου ομορφο νησι...

Κρητη μου ομορφο νησι,
Κρητη μου δοξασμενη,
που ξερει καθε Κρητικος
να ζει και να ποθαινει

Εσενα νυχτα θα το πω...

Εσενα νυχτα θα το πω
το μυστικο μου παλι
γιατι ανε το πω τσ'αυγης
στα φορα θα το βγαλει

Άντρες απού χουνε ψυχή...

Άντρες απού χουνε ψυχή
και που καταλαβαίνουν
ζούνε ελεύθεροι ή αλλιώς
για λευτερια πεθαίνουν

Ηρθε παλι η ανοιξη...

Ηρθε παλι η ανοιξη
μα εγω στεναχωρουμαι
γιατι ηρθαν ολα τα πουλια
μα το δικο μου που'ναι;

Σε σένα ανήκει η καρδιά...

Σε σένα ανήκει η καρδιά
σε σένα η ψυχή μου
και μες στα χέρια σου κρατάς
πάντοτε τη ζωή μου

Οι μερακλήδες άνθρωποι...

Οι μερακλήδες άνθρωποι
δεν πρέπει να πονούνε
μα πρέπει να ναι γελαστοί
και αιώνια να ζούνε

Τσι μερακλήδες του ντουνιά...

Τσι μερακλήδες του ντουνιά
θεέ μου ξεμιστευγε τσι
βάνε τσι στον παραδεισο
και κρασοπότιζε τσι

Σελίδα: