Φεγγάρι μου δεν θέλω πια στην πόρτα να πορίζεις
γιατί μαζί με τα όνειρα και τους καημούς φωτίζεις

Απ'το φεγγάρι απόψε φως κι από τ'αστέρια λάμψη
παίρνω κι υφαίνω όνειρο να 'ρθει να σε σκεπάσει

Φεγγάρι πες του πως δε ζω αρνήσου το πως υπάρχω
γιατί μες τ'όνειρο θα 'ρθεί κι αυγή θα τονε ψάχνω

Τι νύχτα μονο τι θωρρώ κάτω από το φως σου,
και είναι δύσκολος πολύ φεγγάρι ο μισεμός σου

Φεγγαρι που σαι στα ψηλα ευγα να σεργιανισεις
κι αν τη θωρρεις αμοναχη παρεα να τσι κρατησεις

Του φεγγαριού ο Αύγουστος μοιάζει με λύρας σώμα
έχει χορδές πεφτάστερα και έχει αγάπης χρώμα

Ξέπλυνε φεγγαράκι μου το πέπλο σου στην βρύση
μη μου χλωμιάσει τ'ονειρο τώρα που πάει ν'ανθίσει

Φεγγάρι που σε βλέπαμε μαζί αγκαλιασμένοι
πες μου σε ποιας την αγκαλιά ττέτοια βραδιά ξωμένει

Φεγγάρι που τέτοια βραδιά λάμπεις ευτυχισμένο
πες του να ρθει ένα λεπτό, χωρίς αυτόν πεθαίνω

Φεγγάρι μου η λάμψη σου σαν μαχαιριά στα στήθια
άραγες είναι η μάσκα σου να κρύβεις την αλήθεια;